Συνέντευξη Τύπου

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
ΣΠΥΡΟΥ ΚΟΥΒΕΛΗ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΛΑ
ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΗ, ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
«ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΜΠΑΛΙ»

ΤΡΙΤΗ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2007

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Σας ευχαριστούμε για μία ακόμη φορά που ανταποκρίνεστε στην πρόσκλησή μας γι’ αυτή τη συνέντευξη Tύπου την οποία παραχωρούμε με θέμα τη Διάσκεψη που έγινε στο Μπαλί. Ο Σπύρος Κουβέλης όπως ξέρετε είναι υπεύθυνος για τον Τομέα Περιβάλλοντος στο Πολιτικό Συντονιστικό Όργανο του Κινήματος και ο Καθηγητής Δημήτρης Λάλας, ο κατ’ εξοχήν εμπειρογνώμονας θα μπορούσα να πω, επίλεκτο στέλεχος των ανθρώπων που από πλευράς Kινήματος επεξεργάζονται όλες τις πολιτικές μας γύρω απ’ αυτά τα μείζονος σημασίας θέματα.
Λυπάμαι, αλλά είμαι υποχρεωμένος να κάνω εισαγωγικά μία παρατήρηση γιατί είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει αυτό το γεγονός. Ελπίζω και φαντάζομαι ότι η «ΕΡΤ» θα αισθανθεί την ανάγκη να μας ζητήσει συγνώμη που απουσιάζει από την σημερινή συνέντευξη Τύπου και θέλουμε να ελπίζουμε ότι δεν συνδέεται σε καμία περίπτωση με την πολύ κακή μεταχείριση που ο βουλευτής και εκπρόσωπός μας στο Μπαλί ο κ. Κουβέλης έτυχε στο Μπαλί, όταν όπως γνωρίζετε με απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ δεν εντάχθηκε ως μέλος της επίσημης ελληνικής αντιπροσωπείας σε όσους παρευρέθηκαν στην τελετή έναρξης.
Τα θέματα του περιβάλλοντος και της κλιματικής αλλαγής είναι μείζονος σημασίας θέματα για την ανθρωπότητα και για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και δεν θέλουμε ξαναλέω να πιστεύουμε ότι υπάρχει μια μικροπολιτική προσέγγιση που φτάνει πια σε τέτοια επίπεδα και ελπίζουμε κάποια στιγμή να τελειώσουν όλες αυτές οι ενδείξεις και βεβαίως όπως ξαναείπα να αισθανθεί την ανάγκη η «ΕΡΤ» να αιτιολογήσει την απουσία της εξηγώντας ότι αυτή οφείλεται σε άλλους λόγους και όχι βεβαίως σε σκοπιμότητα.
Νομίζω ότι πρέπει να ξεκινήσουμε με τον Σπύρο Κουβέλη και μετά ο κ. Λάλας και στη συνέχεια εσείς θα έχετε τη δυνατότητα να κάνετε τις ερωτήσεις που επιθυμείτε.
ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Ευχαριστώ Γιάννη. Φίλες και φίλοι, καταρχήν σας ευχαριστώ που είστε εδώ παρόλη την αλλαγή της ώρας αυτής της συνέντευξης Τύπου την οποία αναγκαστήκαμε να κάνουμε γιατί το ΥΠΕΧΩΔΕ αποφάσισε να ανακοινώσει τη δική του συνέντευξη λίγο μετά από την ανακοίνωση της δικής μας για να σας ενημερώσουμε για το Μπαλί.
Είναι πολύ σημαντικό να έχετε μία ενημέρωση απ’ τη δική μας πλευρά, γιατί η συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ μέσω της δικής μου συμμετοχής στη Διάσκεψη αυτή ήταν κάτι που θεωρήσαμε επιβεβλημένο και σημαντικό, γιατί το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής είναι εξαιρετικά σημαντικό παγκόσμια, είναι ακόμα πιο σημαντικό για την περιοχή της Μεσογείου, που αναμένουμε ότι οι επιπτώσεις θα είναι σημαντικές και στη συνολική μεσογειακή λεκάνη και στη χώρα μας.
Εμείς πήγαμε για να παρακολουθήσουμε τις θέσεις που θα υποστηρίξει και για τις οποίες έχει δεσμευτεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ελλάδα, για να δούμε τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης και να έχουμε  μία από πρώτο χέρι ενημέρωση για το τι γίνεται και πώς πήγαν οι διαπραγματεύσεις στο Μπαλί.
Θέλω επίσης να πω ότι η αποστολή και η δική μου συμμετοχή εκεί είχε ξεκινήσει ξέροντας ότι δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε εξαιρετικά αποτελέσματα απ’ την πρώτη αυτή φάση της Διάσκεψης, αλλά ότι ελπίζαμε ότι θα υπάρξουν κάποια ουσιαστικά αποτελέσματα για να μπορέσει να συνεχίσει αυτή η διαδικασία για το διάδοχο σχήμα στη μετά Κιότο εποχή.
Επίσης, ήθελα να πω ότι περιμέναμε ακόμα και πριν τη διαδικασία της προετοιμασίας για την ελληνική συμμετοχή, για την ελληνική αντιπροσωπεία στο Μπαλί, να έχει υπάρξει μία συνολική ενημέρωση από τα συναρμόδια Υπουργεία προς τα κόμματα και τους κοινωνικούς φορείς, δηλαδή και τα υπόλοιπα κόμματα αλλά και τις ΜΚΟ, τόσο για να ξέρουμε ξεκάθαρα ποιες είναι οι θέσεις και οι δεσμεύσεις που θα υποστηρίξει η Ελλάδα και πώς θα το κάνει αυτό, αλλά πιθανώς και μετά απ’ τη Διάσκεψη στο Μπαλί.
Αυτό όπως ξέρετε δεν έγινε, γι’ αυτό και υπήρξαν πάρα πολύ μεγάλες εντάσεις και διαφωνίες ανάμεσα στις ΜΚΟ και κυρίως στο ΥΠΕΧΩΔΕ και βέβαια γι’ αυτό εμείς θεωρήσαμε ότι επειδή έχουμε και την τύχη να συνεργαζόμαστε πολύ στενά στον Τομέα Περιβάλλοντος με τον Καθηγητή Δημήτρη Λάλα που είναι ο κατ’ εξοχήν γνώστης του θέματος των κλιματικών αλλαγών στην Ελλάδα και ήταν μέλος των αντιπροσωπειών της Ελλάδας και κύριος διαπραγματευτής εκ μέρους της χώρας μας, θεωρήσαμε ότι είναι χρέος μας απέναντι και στους πολίτες της χώρας μας, να κάνουμε μία αναλυτική ενημέρωση για το ποιοι ήταν ο στόχοι και τι επιτεύχθηκε εκεί.
Θα δώσω αμέσως το λόγο στον κ. Λάλα γι’ αυτά τα πράγματα και μετά θα έχουμε αν θέλετε χρόνο και για συζήτηση, για κάποιες περισσότερες λεπτομέρειες. Ευχαριστώ.
Δ. ΛΑΛΑΣ: Ευχαριστώ γι’ αυτή την εισαγωγή. Με κάνει να ερυθριάζω λιγάκι. Εν πάση περιπτώσει τώρα πρέπει να πω διάφορα πράγματα έτσι ώστε να ανταποκριθώ σε αυτή την πάρα πολύ κολακευτική εισαγωγή.
Ετοιμάσαμε μία παρουσίαση. Δεν είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε το χρόνο να την πάμε βήμα προς βήμα, διαφάνεια προς διαφάνεια. Νομίζω ότι έχει ήδη διανεμηθεί. Εκείνο που προσπαθούσε αυτή η παρουσίαση να κάνει, αλλά θα χρειαστούμε πάρα πολύ χρόνο και νομίζω ότι καλό θα ήταν να προχωρήσω λιγάκι πιο γρήγορα, είναι να ξεκινήσει δίνοντας όλο το υπόβαθρο πάνω στο οποίο δημιουργήθηκαν οι διάφορες αντιπαραθέσεις στο Μπαλί.
Η συνάντηση εκεί ήταν γνωστό ότι θα είχε πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Αυτό το ενδιαφέρον ουσιαστικά είχε δημιουργηθεί τον τελευταίο ενάμιση χρόνο περίπου μετά τις αλλεπάλληλες παρουσιάσεις των αποτελεσμάτων διαφόρων επιτροπών είτε από οικονομολόγους, είτε από επιστήμονες της κλιματικής αλλαγής, είτε από άλλους ειδικούς οι οποίοι ενδιαφέρονται και προσπαθούν να επεξεργαστούν λύσεις στο πρόβλημα. Και αναφέρομαι π.χ. στα αποτελέσματα της τέταρτης εκτίμησης της κρατικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή που παρουσιάστηκε σταδιακά το Φεβρουάριο, τον Απρίλιο και τον Ιούνιο του 2007.
Και βέβαια αναφέρομαι και στα μηνύματα που η ίδια η φύση μας δίνει και υπάρχει και μια χαρακτηριστική φωτογραφία εδώ που αν τη δει κανένας, δεν ξέρω κατά πόσο θα έχουμε την ευκαιρία να τη δούμε λιγάκι αργότερα, πραγματικά δίνει το μήνυμα ότι και η φύση λέει κάντε κάτι.
Αποτέλεσμα όλων αυτών των πραγμάτων ήταν ότι όλες οι χώρες νομίζω είχαν πλέον καταλάβει, αλλά και οι πολίτες των χωρών είχαν καταλάβει ότι κάτι πρέπει να γίνει. Οι  ηγεσίες πήγαν στο Μπαλί έχοντας πάρει το μήνυμα ότι κάτι πρέπει να κάνουν και όλοι περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει.
Εκείνο που θα πρέπει να ξέρει κανένας – και υπάρχει άλλη μια διαφάνεια – είναι ότι υπάρχει ένα πάρα πολύ σφιχτό χρονοδιάγραμμα για το τι θα μπορούσε να γίνει. Να σας θυμίσω ότι το πρωτόκολλο του Κιότο είναι ένα δεσμευτικό πρωτόκολλο. Οι δεσμεύσει αφορούν στις ανεπτυγμένες χώρες μόνο και όχι στις αναπτυσσόμενες. Και οι δεσμεύσεις που είναι καταγεγραμμένες στο πρωτόκολλο του Κιότο έχουν ισχύ μέχρι το 2012.
Αυτή τη στιγμή το ουσιαστικό διακύβευμα είναι τι θα γίνει μετά το 2012, όταν τελειώσει αυτή η περίοδος των δεσμεύσεων. Ουσιαστικά εκείνο που θέλουμε να κάνουμε αυτή τη στιγμή είναι να βρούμε μια συμφωνία για τη μετά το 2012 εποχή.
Σε αυτή την εποχή που σημειωτέον είναι μετά τις αμερικανικές εκλογές του επομένου έτους, αρχίζουν πλέον όλα τα μεγάλα κράτη και αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τα μεγάλα ποσά των εκπομπών του φαινομένου του θερμοκηπίου, να προσπαθούν να φτιάξουν μια σειρά από επιχειρήματα, έτσι ώστε να μπορέσουν να συμμετάσχουν μεν, αλλά με το πιθανόν λιγότερο κόστος για τη δική τους οικονομία και τη δική τους κοινωνία.
Και ακριβώς αυτό το παιχνίδι ξεκίνησε να γίνεται στο Μπαλί. Και ξεκίνησε να γίνεται με το παλιό τρίγωνο και το παλιό το λέω γιατί το ίδιο τρίγωνο υπάρχει και στο Κιότο, Ηνωμένες Πολιτείες από τη μια μεριά, Ευρωπαϊκή Ένωση απ’ τη δεύτερη πλευρά και η τρίτη πλευρά οι αναπτυσσόμενες χώρες, που οι αναπτυσσόμενες χώρες πραγματικά είναι ένα συνονθύλευμα και την εννοώ τη λέξη συνονθύλευμα, πάρα πολλών κρατών, απ’ τη Σαουδική Αραβία ή από τα Εμιράτα, με κατά κεφαλήν εισόδημα τριπλάσιο από το δικό μας, αλλά και με κατά κεφαλήν εκπομπές τριπλάσιες απ’ τις δικές μας και την Ινδία από την άλλη μεριά όπου η κατά κεφαλήν εκπομπή είναι της τάξεως του 10 με 20 φορές λιγότερη απ’ τις δικές μας.
Με αυτό το τρίγωνο στο Κιότο εκείνο που είχε γίνει ήταν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι αναπτυσσόμενες χώρες τελικά συμφωνήσανε και αναγκάστηκε και η Αμερική, ο Γκορ, Αντιπρόεδρος τότε, να συμφωνήσει και αυτός και να προσυπογράψει παρόλη την αντίσταση του αμερικανικού Κογκρέσου, το οποίο παμψηφεί είχε πει ότι αυτή είναι μια συμφωνία που δεν θέλαμε εμείς σαν Αμερική να προχωρήσουμε.
Στο Μπαλί έγινε περίπου το ίδιο. Ξεκίνησαν οι κόντρες μεταξύ των τριών. Η Αμερική έλεγε δεν θέλουμε ούτε δέσμευση, ούτε ποσοτικούς στόχους, ούτε κάποιο χρονοδιάγραμμα για το πώς θα εξελιχθούν αυτά τα πράγματα. Η Αμερική επέμενε ότι θα πρέπει να βρεθούν όλοι αυτοί, τα μεγάλα κράτη, η μεγάλη οικονομική δύναμη, οι πολύ μεγάλοι πληθυσμοί ή όσοι έχουν πολλές εκπομπές και μεταξύ τους και υπάρχει μια διαφάνεια στο κείμενο που σας μοιράσαμε που βλέπει κανένας ότι αυτές είναι περίπου 20 με 25 χώρες.
Αυτοί να βρεθούν, δηλαδή οι μεγάλοι και οι μεγάλοι ρυπαντές, να βρεθούν όλοι μαζί και να δουν πώς θα χειριστούν την κατάσταση. Εκείνο που έλεγε η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι όχι, θα πρέπει να πάμε συντεταγμένα με νούμερα και τα νούμερα αφορούν και στην αύξηση της θερμοκρασίας σαν στόχο, ότι δεν μπορούμε να υπερβούμε τους δύο βαθμούς, αλλά και με νούμερα, ότι θα πρέπει να μειώσουμε τις εκπομπές μας μέχρι το 2020 ή μέχρι το 2050 κατά τόσο ποσοστό.
Η πρώτη κόντρα, λοιπόν, έγινε, αυτό το ποσοστό που λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση και το λέει και η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή, θα πρέπει να περιληφθεί στην απόφαση ή όχι. Έχασε η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά όχι πλήρως. Μπήκε σαν υποσημείωση. Και αυτή η υποσημείωση, γίνεται μια αναφορά στην έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής, όπου βλέπει κανένας τα πραγματικά νούμερα.
Αυτή η υποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών γιατί μπήκε η υποσημείωση, αλλά και η αμοιβαία υποχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης έγινε μετά από την πρώτη σκληρή κόντρα όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση είπε, ότι δεν θέλετε ούτε καν αυτό; Και εμείς δεν θα έρθουμε στην επόμενη συνάντηση που ετοιμάζει η Αμερική με όλους αυτούς τους μεγάλους παίκτες, όπως είπα προηγουμένως.
Για πρώτη φορά η Ευρωπαϊκή Ένωση σ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις τράβηξε μια γραμμή και λέει, μέχρι εδώ και όχι παρακάτω. Και αποτέλεσμα αυτού ήταν, ότι πραγματικά η Αμερική κάμφθηκε και δέχτηκε να μπει έστω και με υποσημείωση.
Συνεχίστηκε, λοιπόν, η κόντρα γι’ αυτή τη μεγάλη απόφαση και μετά έρχονται οι αναπτυσσόμενες χώρες και λένε, ότι εμείς δεν θέλουμε να λάβουμε καμία δέσμευση. Πρωταγωνιστής σ’ αυτό η Κίνα, συνεπικουρούμενη και από την Ινδία, η οποία κρύβεται πίσω από την Κίνα μεν, κρατάει όμως μια πολύ πιο σκληρή στάση στις διαπραγματεύσεις απ’ ό,τι η Κίνα.
Κάποια στιγμή βρέθηκε ένα κείμενο με το οποίο συμφωνούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι αναπτυσσόμενες χώρες. Από αυτό το κείμενο μετά ήρθε η Αμερική και αφαίρεσε κάποια σημεία, δεν έχω τον καιρό να σας το αναλύσω, υπάρχουν στις σημειώσεις, είναι τα πραγματικά κείμενα πάνω στα οποία έγιναν οι διαπραγματεύσεις.
Και έρχεται, λοιπόν, η Αμερική και αφαιρεί κάποια από τα αιχμηρά σημεία της αρχικής συμφωνίας μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και αναπτυσσόμενων χωρών και πάμε κάποια στιγμή στην τελική φάση, στις τελικές μέρες, Παρασκευή και Σάββατο, όπου με την αφαίρεση αυτών των σημείων που ήθελαν οι αναπτυσσόμενες, έρχονται οι αναπτυσσόμενες και βάζουν και μια τελευταία απαίτηση, η οποία φαίνεται πάρα πολύ απλή, είναι μια γραμματική αλλαγή, έτσι για να σας δώσω τη γεύση των διαπραγματεύσεων.
Δεν ξέρω κατά πόσον έχουμε την τεχνική δυνατότητα να πάμε στη διαφάνεια αυτή για να πάρετε πραγματικά μια γεύση γιατί τσακώθηκαν για 8 ώρες 190 χώρες για μια παράγραφο. Είναι μια διαφάνεια, η 22, δεν ξέρω αν μπορούμε να την δείξουμε μόνον αυτή, γιατί τα υπόλοιπα δεν έχουμε χρόνο να τα κοιτάξουμε.
Αυτή η διαφάνεια λέει επάνω – επάνω: παράγραφος 1β της απόφασης ΣΠ13 «Μπαλί action plan». Είναι δύο τέτοιες διαφάνειες και εκείνο που έχω υπογραμμίσει στη δεύτερη παράγραφο είναι 4-5 λέξεις, 8 ώρες διαπραγμάτευση για να πάνε αυτές οι 4-5 λέξεις από την αρχή της παραγράφου στο τέλος της παραγράφου.
Εν τούτοις όμως όταν κάμφθηκε πλέον και αυτή η τελευταία απαίτηση των αναπτυσσόμενων χωρών, βρέθηκε συμφωνία δηλαδή μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και αναπτυσσόμενων χωρών, είχε μείνει πλέον η Αμερική μόνη και υπάρχει μια διαφάνεια στην αρχή, όπου φαίνεται η έκφραση των Αμερικανών διαπραγματευτών, ο κ. Κον Νότον και η κυρία Ντομπριάνσκι. Ο κ. Κον Νότον είναι ο επιστημονικός Σύμβουλος του Προέδρου της Αμερικής. Η κυρία Ντομπριάνσκι είναι η αρχηγός της Αμερικανικής Αντιπροσωπείας και Υφυπουργός Εξωτερικών γι΄ αυτά τα θέματα, για εξωτερικά θέματα περιβάλλοντος και βλέπει κανένας ποια ήταν η έκφρασή τους ακριβώς όταν συμφώνησε η Ευρωπαϊκή Ένωση με τους αναπτυσσόμενους, άρα μένανε μόνον οι Αμερικανοί.
Ξεκίνησε το γιουχάισμα και το εννοώ το γιουχάισμα και κάποια στιγμή αναγκάστηκε η κυρία Ντομπριάνσκι να ενδώσει και αφού ενέδωσε, μετά επακολούθησε το χειροκρότημα. Υπάρχει και μια διαφάνεια όπου φαίνονται όλοι να χειροκροτούν και βλέπει κανένας μετά και την έκφραση ανακούφισης που υπάρχει στην Αμερικανική Αντιπροσωπεία μετά από τη λύση τέλος πάντων αυτής της πολιορκίας που είχε γίνει μέσα στην αίθουσα.
Εκείνο που θα πρέπει να πω, γιατί πραγματικά ο χρόνος περνάει είναι, ότι πάρθηκαν μια σειρά αποφάσεις επιπλέον αυτής της ουσιαστικής απόφασης που αφορά στις διαπραγματεύσεις. Αυτές οι αποφάσεις παρ’ όλο που είναι πιθανόν λιγότερο σημαντικές, εν τούτοις αποτελούν την ουσία πάνω στην οποία θα συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις.
Η ίδια η απόφαση όμως η κεντρική που λέγεται «Μπαλί action plan», δηλαδή πρόγραμμα δράσης του Μπαλί περιλαμβάνει σε άλλες παραγράφους μία σειρά από επιπλέον σημεία, τα οποία αξίζει να αναφερθούν και παρουσιάζονται και σε μία απ’ αυτές τις διαφάνειες, όπου παραδείγματος χάρη βλέπει κανένας, ότι δεν είναι μόνο αυτά τα σημεία τα οποία ήταν τα σημεία τριβής και έντασης που παρουσιάστηκαν, αλλά υπάρχουν και άλλα σημεία που αφορούν στη δράση για τη μεταφορά της τεχνολογίας, πάρα πολύ σημαντικό θέμα για τις αναπτυσσόμενες, ειδικά η Κίνα, η οποία και σειρά από τέτοιου είδους συναντήσεις είχε και επί σειρά ετών επιμένει ότι αυτό είναι ένα κρίσιμο θέμα γι’ αυτήν.
Υπάρχουν άλλες παράγραφοι στις οποίες καλείται η ομάδα η οποία επιπλέον ιδρύεται, η Ομάδα Εργασίας , να φτιάξει ένα σχέδιο δράσης, έτσι ώστε να υπάρχουν συμπεράσματα το 2009 για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε μια απόφαση, το τι θα κάνουμε μετά το 2012. Βέβαια δη δει χρημάτων. Άρα υπάρχει και η παράγραφος η οποία λέει, ότι όλη αυτή η δράση χρειάζεται χρήματα για να μπορέσουν να υλοποιηθούν οι συναντήσεις και να γίνει η προγραμματική δουλειά, έτσι ώστε να φτάσουμε σε κάποιο συμπέρασμα.
Και τέλος υπάρχουν και άλλες παράγραφοι οι οποίες αφορούν στο γεγονός, ότι θα πρέπει να κοιτάξει κανένας και πώς οι αναπτυσσόμενες χώρες θα μπορέσουν να ανταποκριθούν σ’ αυτές τις υποχρεώσεις τους, πώς θα μπορέσει όλη αυτή η διαδικασία να περιλάβει και την αγωνιώδη έκκληση των αναπτυσσομένων χωρών, οι οποίες υφίστανται τις μεγαλύτερες επιπτώσεις να αντιμετωπίσουν αυτές τις επιπτώσεις με κάποιο πιο συγκεκριμένο και κάποιο πιο συμπαγή τρόπο.
Και τέλος όλες αυτές οι δράσεις να έχουν ένα συγκεκριμένο συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα, έτσι ώστε πραγματικά να φτάσουμε το 2009 να υπάρχει μια πρόταση στο τραπέζι στην οποία ελπίζουμε όλοι να συμφωνήσουμε. Εάν δεν υπάρχει συμφωνία το 2009, είναι σχετικά σίγουρο και το σχετικά σίγουρο είναι μια λάθος έκφραση, είναι 99% σίγουρο, ότι δεν θα μπορέσουμε να ξεκινήσουμε το 2013 να κάνουμε αυτά τα πράγματα που πρέπει να κάνουμε. Και τι πρέπει να κάνουμε; Να μειώσουμε τις εκπομπές μας σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό. Όλα αυτά σε διεθνές επίπεδο.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για την Ελλάδα; Ανάλογα με το πώς θα πάνε οι διαπραγματεύσεις, να σας θυμίσω, ότι στο Συμβούλιο Κορυφής του Μαρτίου η Ευρωπαϊκή Ένωση πήρε μια απόφαση που λέει, ότι εμείς θα μειώσουμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση μονομερώς τις εκπομπές μας μέχρι το 2020 κατά 20%, το οποίο ποσοστό μπορεί να το αυξήσουμε στο 30%, εάν συμφωνήσουν και οι άλλες χώρες.
Θα συμφωνήσουν οι άλλες χώρες ή όχι; Εάν συμφωνήσουν και πάμε πάνω από το 20%, καλούμαστε και εμείς ως Ελλάδα να δούμε πώς θα υλοποιήσουμε αυτή την πάρα πολύ μεγάλη μείωση των εκπομπών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να μειώσει κατά 20% έως 30%. Εμείς να σας θυμίσω ότι μέχρι το 2012 είχαμε την υποχρέωση, τη δέσμευση να μην μειώσουμε, να αυξήσουμε ή αν θέλετε να συγκρατήσουμε τις αυξήσεις μας στο +25%.
Είναι προφανές ότι εμείς δεν θα πάμε στις διαπραγματεύσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης λέγοντας ότι θα επιμείνουμε, ότι θα συνεχίζουμε να αυξάνουμε τις εκπομπές μας, έτσι; Και αν δεν μπορούμε αυτό να το διαπραγματευτούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κληθούμε να μειώσουμε τις εκπομπές μας, πάντα σε σχέση με το 1990, τότε πραγματικά έχουμε μπροστά μας ένα πάρα πολύ δύσκολο έργο.
Και αυτό το δύσκολο έργο δεν  μπορεί να επιτευχθεί αν δεν ξεκινήσουμε από σήμερα να έχουμε ένα ουσιαστικό πρόγραμμα, ένα ουσιαστικό οδικό χάρτη αντίστοιχο του οδικού χάρτη που ψηφίστηκε ή συμφωνήθηκε στο Μπαλί, για το πώς εμείς ως Ελλάδα, πρώτον, θα πορευτούμε στις διαπραγματεύσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και δεύτερον, θα επιτύχουμε τον οποιονδήποτε στόχο και όποια δέσμευση αναλάβουμε εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πραγματική μείωση των εκπομπών της χώρας.
Είναι μια πάρα πολύ δύσκολη δουλειά, απαιτεί ένα πάρα πολύ καλά οργανωμένο μηχανισμό για να επιτευχθεί αυτό το πράγμα. Και απαιτεί επιπλέον και μια πάρα πολύ στέρεα βάση, τεχνική βάση, έτσι ώστε να μπορέσουμε να ξέρουμε ποιες θα είναι οι δράσεις, πόσο θα κοστίσουν αυτές οι δράσεις, τι θα χρειαστούν για επενδύσεις, ποιες προτεραιότητες θα πάρουμε μεταξύ των διαφόρων τομέων που θα κληθούν να υλοποιήσουν αυτές τις δράσεις, δηλαδή θα πάμε στις μεταφορές, θα πάμε στη βιομηχανία, θα πάμε στην ενέργεια, θα πάμε στη γεωργία, σε ποιες απ’ αυτές τις περιοχές θα προσπαθήσουμε να δώσουμε την έμφαση, ώστε να πετύχουμε αυτή την πάρα πολύ σημαντική μείωση των στόχων.
Και αυτό είναι ένα πολιτικό θέμα και ένας πολιτικός προβληματισμός, που δεν αφορά στην παρούσα κυβέρνηση μόνον, αφορά και στις επόμενες, είναι ακριβώς η ίδια διάσταση με το ασφαλιστικό, είναι η αλληλεγγύη των γενεών, γιατί πραγματικά συζητάμε για δράσεις που θα πρέπει να ξεκινήσουν σήμερα, αλλά θα αφορούν στο χρονικό ορίζοντα μέχρι το 2020, που παρ’ όλο που φαίνεται 15 χρόνια από τώρα, στην πραγματικότητα είναι αύριο, αλλά και στην επόμενη διάσταση από το 2020 μέχρι το 2050 που φαίνεται πραγματικά στο μέλλον, αλλά εν τούτοις είναι απλά μεθαύριο.
Και νομίζω, ότι έχω φάει αρκετό χρόνο. Δεν πήγα στην παρουσίαση σημείο προς σημείο και διαφάνεια προς διαφάνεια. Ευχαρίστως οποιεσδήποτε απορίες ή ερωτήσεις υπάρχουν σ’ αυτές τις διαφάνειες, στη διάθεσή σας είτε τώρα, είτε αργότερα να σας δώσω εξηγήσεις ή να σας δώσω περισσότερες λεπτομέρειες. Η παρουσίαση ελπίζω ότι αποτελεί μια ενότητα και ελπίζω ότι θα αποτελέσει και βοήθημα για τη δική σας δουλειά. Ευχαριστώ.
Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Ευχαριστούμε τον κ. Λάλα. Ο Σπύρος Κουβέλης κάτι θέλει να συμπληρώσει.
ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Ένα τελικό σχόλιο, με πρόλαβε λιγάκι ο Δημήτρης Λάλας με αυτά που είπε για την ανάγκη για την ανάπτυξη  μιας συγκροτημένης μακροχρόνιας πολιτικής στην Ελλάδα για το πώς θα πιάσουμε αυτούς τους στόχους, απλώς ήθελα να υπογραμμίσω ότι η Ελλάδα έχει δεσμευθεί με το σχέδιο μείωσης εκπομπών από το 2001 και τώρα δεσμεύεται όντας στο άρμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους στόχους για το 2020 σε πρώτη φάση και αργότερα για το 2050 και εδώ ακριβώς είναι το ερώτημα που είναι και πολιτικό δικό μας, με ποια συγκεκριμένα βήματα θα γίνει η υλοποίηση αυτών των σχεδίων και αυτά τα συγκεκριμένα βήματα θα πρέπει ν’ αντικατοπτρίζονται σε όλες τις πολιτικές, δηλαδή όπως ειπώθηκε, γεωργία, μεταφορές κτλ. και φυσικά ν’ αντικατοπτρίζονται και στην αναπτυξιακή και οικονομική πολιτική της χώρας.
Εδώ υπάρχει ένα ζήτημα γιατί στην αναπτυξιακή και οικονομική πολιτική της χώρας θα θέλαμε να δούμε συγκεκριμένες δεσμεύσεις και τρόπους με τους οποίους θα ληφθούν υπόψη οι κλιματικές αλλαγές, για παράδειγμα στο ΕΣΠΑ, στο Δ’ ΚΠΣ, στο Εθνικό Πλαίσιο Χωροταξίας και στον προϋπολογισμό που συζητιέται αυτές τις μέρες στη Βουλή και για τα οποία θα χρειαστεί αν κάνετε την άσκηση όπως κάνουμε κι εμείς, πάρα πολύ ψάξιμο για να δείτε αν υπάρχουν αναφορές γιατί συγκεκριμένοι στόχοι και συγκεκριμένες δεσμεύσεις δεν υπάρχουν.
Και βέβαια σ’ αυτό απλώς θα ήθελα να κλείσω με το τελικό μου σχόλιο ότι προκειμένου να υπάρξουν τέτοιες δεσμεύσεις, είναι απαραίτητο να υπάρχει συνεννόηση της κυβέρνησης και των Υπουργείων που ασχολούνται με αυτό το θέμα και με τ’ άλλα κόμματα και με την Κοινωνία των Πολιτών για να μπορέσουν να τεθούν στόχοι οι οποίοι θα είναι και υλοποιήσιμοι. Και δυστυχώς, η μέχρι σήμερα πολιτεία κυρίως του ΥΠΕΧΩΔΕ σε αυτή τη διαδικασία, δείχνει ότι αποφεύγει το διάλογο με κάθε ευκαιρία και δεν θέλει να συζητήσει, αλλά αυτό σίγουρα δεν θα διευκολύνει το να φτιαχτεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο για το πώς θα πιάσουμε τους στόχους του Κιότο και τους μεταγενέστερους από αυτό.
Ευχαριστώ.
Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Παρακαλώ για τις ερωτήσεις σας.
Κ. ΠΑΠΑ: Έχω δυο ερωτήσεις, μία για τον κ. Λάλα και μία για τον κ. Κουβέλη. Για τον κ. Λάλα θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Είπατε νωρίτερα ότι η βασική αντίδραση των ΗΠΑ, του μεγαλύτερου ρυπαντή, ήταν να μην πάει σε πολιτικές που θα έβλαπταν την οικονομία της. Θα ήθελα να ρωτήσω αν υπήρξε συζήτηση για τις νέες τεχνολογίες που είναι συμβατές με το περιβάλλον, σε τι επίπεδο βρίσκονται. Είναι στα σπάργανα ακόμη; Δηλαδή ένα μεγάλο μέρος επενδύσεων δεν γίνεται σ’ αυτές;
Δ. ΛΑΛΑΣ: Βεβαίως γίνεται και η Αμερική, αν και λίγο καθυστερημένα, έχει ξεκινήσει κι αυτή μια σειρά από επενδύσεις, από ειδικούς φορείς βέβαια, για να μπορέσουν ν’ αναπτύξουν τεχνολογίες φιλικές προς το περιβάλλον. Θα πρέπει εδώ να υπογραμμίσω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση όντως έχει ένα προβάδισμα, οι τεχνολογίες που αφορούν στις ανανεώσιμες πηγές π.χ., η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ένα ουσιαστικό προβάδισμα εδώ και χρόνια, αλλά και η Αμερική πλέον έχει αρχίσει και αυτή να ενεργοποιείται.
Ας μην ξεχνάμε ότι στην Αμερική υπάρχουν αρκετές πολιτείες και αρκετές πόλεις οι οποίες έχουν τελείως διαφορετική αντιμετώπιση αυτού του θέματος από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, υπάρχουν τουλάχιστον 20 πολιτείες οι οποίες είτε έχουν ήδη νομοθετήσει, ή εξετάζουν την δέσμευση της πολιτείας για σημαντικές μειώσεις των εκπομπών, π.χ. η Καλιφόρνια, υπάρχουν και αρκετές πόλεις οι οποίες έχουν καταστρώσει σχέδια για την μείωση των εκπομπών, π.χ. το Σιάτλ 25%, άρα υπάρχει δραστηριότητα.
Απλά εκείνοι που έχει γίνει, κι είχε και γίνεται και στο παρελθόν, στο Κιότο π.χ. όλη η σύσκεψη στο Κιότο περίμενε τους Αμερικάνους να τρέξουν τα οικονομικά τους προγράμματα για να δουν αν πραγματικά είναι σε θέση να δεχθούν τη μείωση που τότε είχε αρχίσει να συμφωνείται γι αυτούς, παρ’ όλο που δεν υλοποιήθηκε βέβαια, του 7% από το 1990. Άρα υπήρχε όλη αυτή  η διαδικασία, απλά εξακολουθεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και ένα μεγάλο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας στην Αμερική να πιστεύει ότι αυτό θα είναι βλαπτικό για τα δικά τους συμφέροντα και γι αυτό ακριβώς έχουν κρατήσει μια τόσο αμυντική στάση που ανάγκασε π.χ. έναν από τους εκπροσώπους των αναπτυσσομένων χωρών στο Μπαλί, να τους πει «υποτίθεται ότι εσείς είστε ο ηγέτης του κόσμου, εάν δεν μπορούμε να ηγηθείτε παρακαλώ κάντε στην άκρη να περάσουμε οι υπόλοιποι».
Κ. ΠΑΠΠΑ: Να πω και τη δεύτερη για τον κ. Κουβέλη: Θα ήθελα να ρωτήσω εάν σκέφτεται το ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία και με την ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου, ν’ αναδείξει θέματα περιβάλλοντος που έχουν να κάνουν με την απλή διαχείριση των πολιτών.
Δηλαδή διαχείριση των πολιτών όσον αφορά το νερό, όσον αφορά την ενέργεια, όσον αφορά την ανακύκλωση, όπως επίσης να ρωτήσω αν έχετε κάποια πληροφόρηση για το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι απ’ τις ελάχιστες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου δεν επιδοτείται ένα μέρος των υβριδικών αυτοκινήτων.
ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Πρέπει να σας πω ότι έχουμε ήδη πολύ καλή συνεργασία με τους Ευρωβουλευτές μας γενικά για τα θέματα περιβάλλοντος και ένας από τους στόχους είναι να μπορέσουμε να βγούμε προς τα έξω πλησιάζοντας τους πολίτες λέγοντας κατ’ αρχήν να γίνει γνωστό το περιεχόμενο του Προγράμματός μας και να καταλάβουν πώς αυτό εξειδικεύεται σε συγκεκριμένους στόχους και πώς οι πολίτες μπορούν να είναι μέρος της εφαρμογής και υλοποίησης  ενός τέτοιου σχεδίου.
Μάλιστα εχθές μιλούσα με την συνάδελφο την Άννυ Ποδηματά ακριβώς γι αυτό τον λόγο, πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε κάποιες δραστηριότητες ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης σε θέματα περιβάλλοντος, όχι μόνο όπως είπατε για τα θέματα της ενέργειας και της κλιματικής αλλαγής, αλλά και για τα υπόλοιπα που έχουν να κάνουν με νερά, προστασία βιοτόπων κτλ.
Σχετικά με τα υβριδικά, αν θυμάστε ήδη από ένα προηγούμενο δελτίο τύπου που είχαμε βγάλει την ημέρα που ξεκίνησε η διάσκεψη στο Μπαλί, είχαμε ζητήσει από την κυβέρνηση να δεσμευτεί και να προχωρήσει με γενναία μέτρα που έχουν να κάνουν με τη φορολογική πολιτική της σε σχέση με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και με συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας και ένα από αυτά δεν ήταν ειδικά για τα υβριδικά αυτοκίνητα αλλά για οποιαδήποτε μορφή εξοικονόμησης ενέργειας ζητούσαμε να υπάρξουν φορολογικές απαλλαγές και για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και προφανώς αυτό θα πρέπει να ισχύει και για τα υβριδικά αυτοκίνητα για τα οποία επίσης έχουμε πει ότι θέλουμε στα οχήματα που χρησιμοποιεί το Δημόσιο να υπάρξει μια γενναία πολιτική και για την ανάπτυξη αυτών.
Για τους βουλευτές, κι εγώ προσωπικά το έχω θέσει σε ό,τι αφορά εμένα αλλά και συνολικά και εκεί σας θυμίζω ότι υπάρχει μια δέσμευση και του Προέδρου της Βουλής του κ. Σιούφα ότι θέλει να το κάνει αυτό, εμείς από την πλευρά μας θα επιμείνουμε πάρα πολύ. Στο κάτω-κάτω ο Πρόεδρός μας είναι ο πρώτος και καλύτερος ο οποίος χρησιμοποιεί υβριδικό αυτοκίνητο.
Να σας πω επίσης για τις προτάσεις, που ερωτήθηκε προηγουμένως, ότι στο Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν πολύ συγκεκριμένες δεσμεύσεις και προτάσεις για το ζήτημα των κλιματικών αλλαγών οι οποίες συνδυάζονται και με την προτεινόμενη ενεργειακή πολιτική και εκεί απλώς τώρα θα πω λιγάκι ενδεικτικά ένα-δύο πράγματα. Το ένα είναι ότι έχουμε δώσει πολύ μεγάλο βάθος στην ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και μάλιστα όχι βλέποντάς τες μόνο από την περιβαλλοντική πλευρά, αλλά θεωρώντας ότι μπορούν να είναι κι ένας αναπτυξιακός τομέας της χώρας γιατί βρισκόμαστε σε μια περιοχή που έχει πάρα πολύ μεγάλο δυναμικό σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως επίσης και συνολικές προτάσεις για την ενεργειακή πολιτική και την αποδοτικότητα στη χρήση της ενέργειας στην Ελλάδα.
Αυτά είναι κάποια στοιχεία από το Πρόγραμμά μας το οποίο στο περιβαλλοντικό και ενεργειακό του κομμάτι παίρνει πάρα πολύ σοβαρά το θέμα της ενεργειακής πολιτικής, της κλιματικής αλλαγής.
Τ. ΜΑΝΙΟΤΕΑ: Αν υποθέσουμε λοιπόν ότι η κυβέρνηση έχει συνειδητοποιήσει τη σημαντικότητα του πράγματος, το κατεπείγον κτλ. σε ό,τι αφορά τον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό, πώς θα μπορέσει ν’ αναπτύξει την τεχνολογία της κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μην αποτελεί μία από τις πλέον ενεργοβόρες χώρες η Ελλάδα στην Ευρώπη, και ουχί μόνο στην Ευρώπη νομίζω, και αύριο καλέσει τα κόμματα, εσείς είστε έτοιμοι μ’ ένα πακέτο προτάσεων να κατέβετε να πάτε να το συζητήσετε;
Γιατί το Πρόγραμμα σαφώς θα περιλαμβάνει και κάποιες προτάσεις, είναι ένα Πρόγραμμα πολιτικό, προεκλογικό κτλ. Η έκθεσή σας, οι δικές σας συγκεκριμένες προτάσεις είναι έτοιμες;
Σ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Αν μιλάτε σε επίπεδο πολύ λεπτομερούς εξειδίκευσης με ποσοτικά στοιχεία κτλ., αυτό είναι κάτι που μπορούμε πάντα να το βελτιώνουμε και με βάση τους στόχους οι οποίοι υπάρχουν. Αλλά νομίζω ότι αύριο εμείς θα είμαστε έτοιμοι να μπούμε σε μια συζήτηση με την κυβέρνηση για να πούμε ακριβώς ποιες είναι οι βασικές στρατηγικές κατευθύνσεις, οι βασικοί στόχοι και πού πρέπει να ξεκινήσει να υλοποιείται ένα τέτοιο πρόγραμμα και μέσα από μια συζήτηση να εξειδικεύσουμε….
Γ. ΣΤΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ: Ωραία, Ποιο είναι το σχόλιό σας για τα αποτελέσματα της Διάσκεψης στο Μπαλί, δηλαδή τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία της συμφωνίας.
Δ. ΛΑΛΑΣ: Κάποιος είπε υπάρχουν συνδιασκέψεις για το κλίμα που είναι καλές και υπάρχουν συνδιασκέψεις που είναι καλύτερες, εννοώντας με αυτό ότι δεν υπάρχουν κακές συνδιασκέψεις.
Βγήκε μια απόφαση. Η απόφαση αυτή κατά τη δική μου άποψη, είναι μια απόφαση η οποία καλύπτει το μίνιμουμ, δεν βάζει τις δεσμεύσεις που θα έπρεπε να βάλει για να μπορέσουμε πραγματικά και να μην χάσουμε χρόνο στις διαπραγματεύσεις αλλά και να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα έτσι όπως θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε.
Εκείνο που έχει γίνει είναι ότι υπάρχει πλέον μια απόφαση η οποία δίνει τη δυνατότητα στις διαπραγματεύσεις να συνεχίσουν, στοχεύοντας ως το 2009, βάζει κάποια τάξη στο πως θα γίνει αυτή η διαπραγμάτευση, δημιουργεί μια ομάδα εργασίας που ήταν αναγκαία για να μπορέσει πραγματικά να γίνει αυτό το πράγμα με στοιχεία και με χρονοδιάγραμμα.
Τέλος ουσιαστικά δίνει το χρόνο για να μπορέσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες εσωτερικά να δουν πως θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα έτσι ώστε όπως όλοι ελπίζουμε όταν αλλάξουν στάση μετά τις επόμενες προεδρικές εκλογές, να μπορέσουμε πραγματικά να βρούμε ένα κοινό στόχο.
Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι ότι οι μεγάλες αναπτυσσόμενες χώρες, Ινδία και Κίνα, κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να είναι απλοί θεατές. Πρέπει να συμμετάσχουν ενεργά και θα πρέπει κι αυτές ακόμη να αναλάβουν κάποιες δράσεις. Δεσμεύσεις θα είναι αλλά θα τις ονομάσουμε δράσεις, έτσι ώστε να μπορέσουν κι αυτές να συμμετάσχουν. Γιατί χωρίς και τη δική τους συμμετοχή το παγκόσμιο πρόβλημα δεν θα λυθεί.
Δ. ΜΠΟΤΩΝΗΣ: Κύριε Κουβέλη είπατε κάτι προηγούμενα για την Κυβέρνηση και το πώς δρα, θέλω να μου πείτε το εξής επειδή θα είναι το θέμα το οποίο πιστεύω ότι θα μας απασχολήσει τα επόμενα χρόνια, θέλουμε δεν θέλουμε. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει αναφέρει μια σειρά από αυτές τις πρωτοβουλίες που θα πάρει το ΠΑΣΟΚ.
Από τη μέχρι τώρα θητείας της Κυβέρνησης βλέπετε κάτι, ή δεν βλέπετε κάτι συγκεκριμένα προς αυτή την κατεύθυνση και στο σεβασμό του περιβάλλοντος αλλά και γενικότερα αυτό που λέμε τη μείωση των ρίπων από τη συγκεκριμένη πολιτεία από την εφαρμόσιμη πολιτική δηλαδή.
ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Για τη συνολική πολιτική της σημερινής Κυβέρνησης για το περιβάλλον ξέρετε ότι εγώ αλλά και σαν Κίνημα έχουμε εκφράσει πάρα πολύ σοβαρές επιφυλάξεις. Αρκεί να σας θυμίσω ότι η δέσμευση της Κυβέρνησης για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Υπουργείου Περιβάλλοντος που θα μπορούσε να βοηθήσει να ενσωματωθούν οι πολιτικές για την προστασία του περιβάλλοντος σε όλους τους υπόλοιπους τομείς, αναβάλλεται για μετά από μια τριετία που θα έχουν ολοκληρωθεί τα μεγάλα έργα, το οποίο από μόνο του δείχνει ότι το περιβάλλον μάλλον το αντιμετωπίζει σαν ένα αγκάθι κι ένα εμπόδιο στην ανάπτυξη της χώρας, παρά σαν ένα σημαντικό συστατικό που θα μπορούσε να βοηθήσει στην αειφόρο ανάπτυξη της χώρας.
Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένα την πολιτική για την υλοποίηση των στόχων του Κιότο και του προγράμματος περιορισμού των εκπομπών, όπως είπα και πριν εμείς θα θέλαμε να είμαστε σε θέση να δούμε από την Κυβέρνηση ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και συγκεκριμένες δράσεις για τον περιορισμό των εκπομπών. Δεν τις έχουμε δει και αυτό είναι που ζητάμε και σήμερα ότι θέλουμε και ενόψει των πιο σημαντικών δεσμεύσεων για το μέλλον να ξέρουμε ακριβώς πως θα γίνει. Δεν νομίζω ότι το έχουμε.
Γ. ΛΙΑΛΟΣ: Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι τον κ. Λάλα. Ποια θα θέλατε να είναι η στάση της Ελλάδας στο Μπαλί και στη μετά Μπαλί εποχή, με βάση την εμπειρία σας;
Δ. ΛΑΛΑΣ: Στις διεθνείς διαπραγματεύσεις ο καθένας έχει το ειδικό του βάρος. Αλλά πέρα από το ειδικό του βάρος είναι και πως χειρίζεται το οποιοδήποτε ειδικό βάρος έχει και στις διεθνείς διαπραγματεύσεις πάρα πολλές φορές χρειάζεται πιθανό και κάποια παρέμβαση, έστω κι ενός σχετικά μικρού παίκτη, για να γυρίσει η ζυγαριά από τη μια μεριά στην άλλη.
Η Ελλάδα στο παρελθόν είχε κρατήσει μια πάρα πολύ φιλο-περιβαλλοντική θέση, είχε πολλές φορές σπρώξει την Ευρωπαϊκή Ένωση προς τη φιλο-περιβαλλοντική των αποφάσεων και είχε αναπτύξει μια αρκετά μεγάλη δραστηριότητα στις διεθνείς διαπραγματεύσεις έτσι ώστε να την εμπιστεύονται σαν κάποιον ο οποίος ενδιαφέρεται για το θέμα, πραγματικά προσπαθεί να βοηθήσει και έχει και κάτι να προσφέρει.
Αυτό ακριβώς το οποίο υπήρχε στο παρελθόν, νομίζω ότι θα πρέπει πιθανό να το επανακτήσουμε, αλλά σίγουρα να το προωθήσουμε έτσι ώστε η παρουσία της χώρας μας να είναι ενεργή και αποτελεσματική και να πάρει και πρωτοβουλίες ακόμη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκτός, έτσι ώστε να δείξουμε κι εμείς ότι το κλίμα το οποίο είναι ουσιαστική παράμετρος της ύπαρξής μας, είναι κάτι το οποίο όχι απλώς είναι ένα από τα θέματα με τα οποία θα πρέπει να ασχοληθούμε, αλλά είναι Το θέμα με το οποίο θα πρέπει να ασχοληθούμε.
Α. ΒΙΤΑΛΗΣ: Κύριε Κουβέλη αναφερθήκατε και πάλι στο θέμα της μη ύπαρξης ενός αυτόνομου Υπουργείου Περιβάλλοντος. Θέλω να σας ρωτήσω το εξής: με βάση και τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Ελλάδα στο εαρινό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης η ύπαρξη ενός τέτοιου Υπουργείου θα μπορούσε να επιταχύνει την επίτευξη των στόχων, δηλαδή και για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και για τη μείωση των ρίπων; Θα μπορούσε δηλαδή να παίξει πιο καταλυτικό ρόλο τουλάχιστον και στην υλοποίηση αυτών των στόχων που έχουν τεθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση;
ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Αναμφίβολα ναι. Πιστεύω ότι η ύπαρξη ενός Υπουργείου που ασχολείται με την προστασία του περιβάλλοντος και την αειφόρο ανάπτυξη, μπορεί να δώσει δυο πράγματα. Το ένα είναι συγκέντρωση της τεχνικής γνώσης και αξιοποίηση όλων των φορέων όπως είναι ακαδημαϊκοί φορείς κλπ., που μπορούν να βοηθήσουν να συγκεντρωθεί αυτή η γνώση και να μεταφραστεί σε πολιτικό λόγο.
Δεύτερον, να αποτελέσει το κομβικό σημείο το οποίο μπορεί σε συνεργασία με άλλα συναρμόδια Υπουργεία, που πιάνουν από παραγωγικούς φορείς μέχρι παιδεία και απασχόληση, να ενταχθεί το ζήτημα του περιβάλλοντος  μέσα στις πολιτικές αυτών.
Για εμένα εκεί είναι ακριβώς ο λόγος που πιστεύω ότι θα έπρεπε να υπάρχει ένα τέτοιο Υπουργείο.
Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

 

Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε; Διαδώστε το:
Ετικέτες:
Κατηγορία: Τύπος & ΜΜΕ

Slider by webdesign