Συνέντευξη στο Ρ/Σ «FLASH 96» και στον δημοσιογράφο Γιώργο Σταματόπουλο

Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Θα επιστρέψουμε στα ζητήματα του περιβάλλοντος συνομιλώντας με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ τον κ. Σπύρο Κουβέλη, εκπρόσωπο του κόμματος για τα ζητήματα περιβάλλοντος. Κύριε Κουβέλη, καλή σας μέρα  από τον FLASH.

 ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Καλημέρα κ. Σταματόπουλε.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Στον απόηχο ή μάλλον με φόντο τη Σύνοδο που γίνεται στην Αθήνα για τις κλιματικές αλλαγές έχει ανέβει αρκετά το ζήτημα του περιβάλλοντος στη συνείδηση από ότι φαίνεται των πολιτών, Ευρωπαίων, Αμερικανών, αλλά και πολλών άλλων.Το ζήτημα είναι όμως, σύμφωνα με τη έρευνα που παρουσιάστηκε, ότι ο καθένας βλέπει ως υπεύθυνες τις κυβερνήσεις, αλλά είναι λίγα πράγματα διατεθειμένος να κάνει από μόνος του ο πολίτης.

 ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Δυστυχώς αυτό είναι αλήθεια. Δηλαδή, όλοι περιμένουν ότι οι απαντήσεις και οι λύσεις θα δοθούν από τις κυβερνήσεις ή ακόμα και από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά ξέρετε κάτι, υπάρχει και αυτό το σύνδρομο του «όχι στη δικιά μου αυλή», που λέμε.

 Δηλαδή όταν το πρόβλημα το περιβαλλοντικό θίγει άμεσα κάποιον, τότε κινητοποιείται. Όταν πρόκειται για κλιματική αλλαγή, λέει ότι «άσε, θα το λύσει η κυβέρνηση», χωρίς να βλέπει ότι η δική του επιλογή αν θα πάει με τα πόδια ή αν θα πάρει αυτοκίνητο, λέω ένα τυχαίο παράδειγμα, είναι μέρος του προβλήματος ή μέρος της λύσης.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Βέβαια το ζήτημα είναι, επειδή συμπίπτει και με τη σημερινή έρευνα του σταθμού μας για τα μέσα μεταφοράς, μαζικά ή ατομικά ή προσωπικά, βλέπουμε ότι υπάρχει ακόμα και τώρα ένα πολύ μεγάλο έλλειμμα στα μέσα μαζικής μεταφοράς κ. Κουβέλη. Δηλαδή ακόμα και αν ήθελε κάποιος να εξυπηρετηθεί, να σας πω ενδεικτικά δυο διαδρομές, από την Αγία Παρασκευή μέχρι τον Πειραιά έπρεπε να κάνει 1 ώρα και ένα τέταρτο και από το Μαρούσι στο Φάληρο 1 ώρα και μισή περίπου, 1 ώρα και 25 λεπτά.

 ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Δυστυχώς είναι έτσι. Έχουμε μια πόλη που νομίζω ότι κατέχει  ένα από τα θλιβερότερα ρεκόρ σε σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, η οποία σε εξαναγκάζει να πάρεις ένα ιδιωτικό μέσο μεταφοράς και το οποίο για την πλειονότητα του πληθυσμού είναι ένα Ι.Χ. ένα αυτοκίνητο. Είναι λιγότεροι εκείνοι που επιλέγουν τα δίκυκλα τα οποία προφανώς έχουν και μικρότερες επιπτώσεις στο περιβάλλον, αλλά έχουν και κάποια θέματα ασφάλειας.

 Και αναγκαστικά, επειδή τα μέσα μαζικής μεταφοράς, έχουν πολύ μεγάλες καθυστερήσεις, αβεβαιότητα τι ώρα θα φτάσεις κλπ., ο κόσμος αναγκάζεται να πηγαίνει εκεί. Νομίζω ότι για μια πόλη σαν την Αθήνα είναι μονόδρομος γιατί βλέπετε ότι ακόμα δεν έχει μπει το καλοκαίρι και αρχίζουμε και έχουμε φαινόμενα πάλι ατμοσφαιρικής ρύπανσης, νέφους κλπ.

 Και από τη χρήση του αυτοκινήτου και μάλιστα του βενζινοκίνητου Ι.Χ., γιατί αν μιλούσαμε για γενναία, σοβαρή επιδότηση υβριδικών οχημάτων θα ήταν κάπως καλύτερα τα πράγματα. Ή, το να υπάρχουν ειδικοί ποδηλατοδρόμοι, ειδικές διαδρομές για δίκυκλα και φυσικά πάνω από όλα να υπάρχουν αξιόπιστα μέσα μαζικής μεταφοράς και πεζοδρόμια που ο κόσμος να μπορεί να περπατάει.

 Ξέρετε ότι εγώ πολύ συχνά το κάνω, όταν δεν το κάνω με τη μηχανή μου πηγαίνω με τα πόδια στο γραφείο μου στη Βουλή και βλέπω την κατάσταση των πεζοδρομίων.

 Αν είσαι μητέρα με ένα καρότσι με μωρά, είναι πολύ δύσκολο να περάσεις. Ένας άνθρωπος με ειδικές ανάγκες, είναι πολύ δύσκολο να κινηθεί αν δεν έχει ένα Ι.Χ. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά θέματα, που αν δεν τα λύσουμε, απλώς θα λέμε κάθε χρόνο ότι είμαστε και λίγο χειρότερα.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Αλλά πάντως η αναμονή σε μια στάση 25 λεπτά, για καμία ευρωπαϊκή πόλη φανταζόμαστε ότι δεν είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να φανταστεί εύκολα κανείς.

ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Έτσι. Και όποιος το περάσει μια φορά, μετά λέει «ευχαριστώ, την είδα τη γλύκα και δεν το ξανακάνω, θα πάρω το αυτοκίνητο μου την επόμενη φορά». Είναι πολύ απλό.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Και ας πληρώσω και κάτι παραπάνω.

 ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Έτσι. Και όπως λέτε πολύ σωστά, πληρώνει από τη μία το κόστος μετακίνησης και μετά  το κόστος της ρύπανσης το πληρώνουμε όλοι μαζί.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Μάλιστα. Κύριε Κουβέλη, επειδή έχει κυριαρχήσει στην κουβέντα η ανεξαρτητοποίηση του Υπουργείου ή η αποδέσμευση του Υπουργείου Περιβάλλοντος από τα δημόσια έργα και τη χωροταξία, από μόνο του αυτό μπορεί να είναι τόσο σημαντικό; Εντάξει, θα έχουμε άλλο ένα Υπουργείο και θα λέγεται Υπουργείο Περιβάλλοντος. Χωρίς τις πιστώσεις, χωρίς τους ανθρώπους που ίσως πρέπει να το στελεχώσουν, σημαίνει πολλά πράγματα αυτό;

 ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Από μόνο του μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα. Μπορεί να κάνει ακόμα και κακό, να το πω έτσι τόσο θαρραλέα αν θέλετε. Να το πάρουμε λίγο από την αρχή. Κατ? αρχήν θυμίζω ότι το ΠΑΣΟΚ από πριν τις εκλογές ακόμα μιλάει για ανεξάρτητα και ισχυρό Υπουργείο Περιβάλλοντος. Και δίνω πολύ σημασία και στις δυο λέξεις. Και ανεξάρτητο και ισχυρό.

  Διότι πρώτον το ανεξάρτητο σημαίνει ότι πρέπει να αναιρεθεί αυτό, που το έχει πει ο υπουργός ο κ. Σουφλιάς επανειλημμένα, ότι είναι καλύτερα να είναι μαζί γιατί έτσι μπορεί να προχωρήσουν πιο γρήγορα τα δημόσια έργα, δηλαδή ουσιαστικά τι; Ότι θα κάνουμε εκπτώσεις στο περιβάλλον για να προχωρήσουν πιο γρήγορα τα δημόσια έργα. Αυτό είναι απαράδεκτο, γιατί σημαίνει ότι βάζουμε σε δεύτερη μοίρα το περιβάλλον, τη στιγμή που όλοι βλέπουμε ότι αυτό είναι ακριβώς που δεν πρέπει να κάνουμε.

  Πρέπει το περιβάλλον να είναι η πρώτη μας προτεραιότητα και πάρα πολύ εύστοχα και με τεράστια ευαισθησία το έθεσε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας χθές. Τώρα από εκεί και πέρα, αν μιλάμε για ένα ανεξάρτητο και ισχυρό Υπουργείο Περιβάλλοντος, σημαίνει ότι πρέπει να έχει τους μηχανισμούς, την τεχνογνωσία, τα στελέχη και φυσικά τις πιστώσεις, για να μπορέσει να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα.

 Και όχι μόνο αυτό. Δηλαδή ένα ανεξάρτητο και ισχυρό Υπουργείο Περιβάλλοντος πρέπει να έχει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για την προστασία του περιβάλλοντος και από την άλλη να εκπορεύεται η πολιτική του σε όλες τις τομεακές πολιτικές μιας χώρας, γεωργία, μεταφορές, βιομηχανία, υγεία κλπ., αλλιώς δουλειά δεν κάνουμε. Γιατί ο στόχος μας, να θυμίσω ότι, είναι η αειφόρος ανάπτυξη, η πράσινη ανάπτυξη, που σημαίνει ότι σε όλους αυτούς τους τομείς πρέπει,  το περιβάλλον να λαμβάνεται υπόψη.

  Να θυμίσω επίσης σ? αυτό και συγνώμη για το μακρύ μονόλογο, ότι όταν ξεκίνησε η Γενική Συνέλευση Περιβάλλοντος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ήταν ουσιαστικά μια υποβαθμισμένη και αδύναμη Γενική Συνέλευση, ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Σήμερα αν δούμε πόση σημασία δίνεται στη δουλειά που κάνει ο Έλληνας Επίτροπος, ο κ. Δήμας, είναι μια από τις σημαντικότερες Γενικές Διευθύνσεις, γιατί το ίδιο το θέμα του περιβάλλοντος έχει αναδεχθεί σε ένα από τα κυριότερα.

 Και νομίζω ότι με αυτό το γνώμονα πρέπει και εμείς να δούμε τι αρμοδιότητες και τι μέσα να δώσουμε σε ένα ανεξάρτητο Υπουργείο, αν και όταν αυτό, αποφασιστεί να δημιουργηθεί.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Υπάρχουν στοιχεία κ. Κουβέλη σε σχέση με τους 15 της Ε.Ε., για να μη πάμε στους 27 της Ε.Ε., υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν πόσες από αυτές τις χώρες έχουν Υπουργείο Περιβάλλοντος;

 ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Πρακτικά η μόνη χώρα που δεν έχει Υπουργείο Περιβάλλοντος είναι η δική μας. Όλες οι υπόλοιπες έχουν. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι συνδυασμένο με άλλες αρμοδιότητες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι συνδυασμένο με κατασκευή έργων κλπ. Μπορεί να είναι συνδυασμένο για παράδειγμα με μια τουριστική πολιτική ή πολιτική για την ανάπτυξη της υπαίθρου, αλλά όχι με κατασκευές έργων που υπάρχει ουσιαστικά ένα ασυμβίβαστο. Η μόνη χώρα είναι η Ελλάδα.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Μάλιστα. Βέβαια και η ανάπτυξη τις περισσότερες φορές έχει να κάνει με δημόσια έργα και μάλιστα μεγάλα κ. Κουβέλη.

ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Ναι, αλλά σκεφτείτε ότι η ανάπτυξη της υπαίθρου για παράδειγμα έχει να κάνει πάρα πολύ με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, που και στην Ελλάδα αυτό είναι αρμοδιότητα του ΥΠΕΧΩΔΕ. Εκεί θα ήταν πολύ χρήσιμο, να υπάρχει μια σύμπλευση και μια πολύ στενή σχέση αν θέλετε αυτών των δυο τομέων, γιατί αλλιώς δεν μπορούμε να κάνουμε σοβαρή διαχείριση των υδάτινων πόρων, που είναι μαζί με τις κλιματικές αλλαγές, το κρισιμότερο περιβαλλοντικό θέμα.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Συνομιλούμε με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ τον κ. Σπύρο Κουβέλη, υπεύθυνο για θέματα περιβάλλοντος. Γιατί επικρίνατε τόσο σφοδρά την άποψη που εξέφρασε ο κ. Σουφλιάς για στροφή στην πυρηνική ενέργεια για τον ηλεκτρισμό κ. Κουβέλη;

 ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Κατ’ αρχήν πρέπει να θυμίσω ότι το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα είναι σαφώς εναντίον της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας και όχι επειδή αυτό αποτελεί μια δογματική θέση, αλλά επειδή στην περίπτωση της Ελλάδας, η πυρηνική ενέργεια δεν χρειάζεται. Να το κάνω λιγάκι πιο ξεκάθαρο.

 Στην περίπτωση της ελληνικής ανάγκης για χρήση ενέργειας, η άποψη μας είναι ότι μπορούμε με τις κατάλληλες επενδύσεις σε εξοικονόμηση ενεργειακών πόρων, δηλαδή σε κτίρια, σε βιομηχανίες, εγκαταστάσεις κλπ. με την πραγματική ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και με επενδύσεις για καθαρότερη παραγωγή από τις εγκαταστάσεις που σήμερα έχει η ΔΕΗ, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα ενεργειακά ελλείμματα που υπάρχουν. Άρα, η  πυρηνική ενέργεια κατ? αρχήν στην Ελλάδα, δεν χρειάζεται.

 Από εκεί και πέρα το να εμφανίζεται ο αρμόδιος Υπουργός για το περιβάλλον σε ένα συνέδριο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, για την πράσινη ανάπτυξη κλπ. και να λέει κάτι το οποίο είναι τελείως ανυπόστατο, ότι η πυρηνική ενέργεια και από την Ε.Ε. θεωρείται ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, το οποίο μάλιστα αμέσως μετά συζήτησα με τον Έλληνα Επίτροπο τον κ. Δήμα και μου είπε ότι δεν είναι καθόλου έτσι και το κοίταξα και στο site της Ε.Ε. και όντως δεν περιλαμβάνεται η πυρηνική ενέργεια μέσα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είναι και ένα λάθος αν θέλετε, που δεν ξέρω αν είναι τυχαίο ή ηθελημένο, το οποίο είναι ανεπίτρεπτο για έναν Υπουργό Περιβάλλοντος.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Επειδή υπάρχει μια αντίστοιχη πολύ μεγάλη πρωτοβουλία της Γαλλίας, μια αντίστοιχη πρωτοβουλία της Ιταλίας, βλέπουμε εδώ ότι η Βουλγαρία δραστηριοποιείται στο ζήτημα και στη νότια Τουρκία θα έχουμε σε λίγο καιρό ένα νέο πυρηνικό εργοστάσιο, όλα αυτά κ. Κουβέλη δεν συνιστούν ένα δεδομένο για τη χώρα μας;

 ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Θα προσθέσω δυστυχώς συνιστούν ένα δεδομένο. Εγώ και προσωπικά πιστεύω ότι η πυρηνική ενέργεια δεν είναι λύση γιατί στη πυρηνική ενέργεια υπάρχουν ακόμα εκκρεμή κάποια ζητήματα, όπως είναι τα ζητήματα ασφάλειας από τη μια πλευρά κατά τη λειτουργία και δεύτερον η ασφαλής αποθήκευση ή τέλος πάντων τι θα κάνουμε με τα απόβλητα των πυρηνικών εργοστασίων, το οποίο δεν έχει λυθεί. Εφ’ όσον δεν λύνεται και δεν δίνεται μια ασφαλής απάντηση σε αυτά, νομίζω ότι δεν πρέπει να το κοιτάζουμε σαν μια λύση προς την κατεύθυνση της αειφορίας της πράσινης ανάπτυξης.

  Τώρα το ότι υπάρχει όλη αυτή η πίεση από χώρες που θέλουν να κάνουν αυτές τις αστρονομικές επενδύσεις, και μη ξεχνάτε ότι υπάρχει ένα εμπορικό και επιχειρηματικό μέρος σε αυτή την ιστορία, δυστυχώς πιστεύω ότι πρέπει εμείς, σαν Κοινοβούλιο και το έχω θέσει στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, να πάρουμε τέτοιες θέσεις που δίνουν τη δυνατότητα και στο Υπουργείο Εξωτερικών και στους δικούς μας εκπροσώπους στην Ε.Ε., να μπορούν να αντισταθούν στο πυρηνικό lobby.

  Και όχι να βάζουμε εμείς τη συζήτηση μόνοι μας για πράγματα που δεν μας συμφέρουν, όταν για παράδειγμα θα πρέπει η Ελλάδα να κάνει ό,τι κινήσεις πρέπει να κάνει ενάντια στην εγκατάσταση αυτού του πυρηνικού σταθμού στο Ακουγιού της Τουρκίας. Καταλαβαίνετε ότι, όταν ο ίδιος ο Υπουργός Περιβάλλοντος βγαίνει και λέει «ναι, να δούμε και την πυρηνική ενέργεια», αποδυναμώνει τη θέση της Ελλάδος απέναντι σε μια τέτοια επικίνδυνη ας το πούμε, εγκατάσταση κοντά στις ελληνικές περιφέρειες. 

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Κουβέλη, ευχαριστούμε πολύ για τη συνομιλία που είχαμε.

 ΣΠ. ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Εγώ σας ευχαριστώ. Καλημέρα.

 Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Καλή σας μέρα.

 

Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε; Διαδώστε το:
Ετικέτες:
Κατηγορία: Τύπος & ΜΜΕ

Slider by webdesign